Historie Bata T.C.

Historie Bata TC 1939-2015                                     


De Bata T.C. is in 1939 ontstaan uit de BOV, de Bata Ontspanningsvereniging. Elk groot bedrijf had een ontspanningsvereniging om de medewerkers de kans te bieden wat sport te bedrijven. In het wekelijks uit te geven bulletin " De BATA Koerier" werd verslag gedaan van de wedstrijden en werden de ontwikkelingen van de club bijgehouden. Naast tennis was er voetbal en hockey mogelijk als sport. Dit verklaart meteen ook de naam van de vereniging en waarom er nog steeds een band bestaat met de BATA NV. Op 27 juni 1939 werd de eerste tegelbaan officieel geopend. De baan lag in de buurt van het zo geheten Europaplein.De club noemde zich T.C.B. (Tennisclub Bata) welke naam op de algemene ledenvergadering van 12 april 1949 met algemene stemmen werd veranderd in B.T.C. (Bata tennisclub). Andere namen die werden voorgesteld waren: De "Aankloppers" of "Scheurleer".Tijdens de oorlogsjaren kampte de club wel met wat problemen. Er was b.v. moeilijk aan tennisballen te komen. Oude ballen liet men bij een fabriekje oppompen om zo de ballen op de juiste spanning te houden. Leden die ballen van de club leenden moesten F 5,- boete betalen als ze een bal kwijtraakten. Afgezet tegen de F 10,- contributie per jaar, was dat natuurlijk heel veel.Tijdens de oorlogsjaren was de omheining gesloopt en waren de tegels van de baan door tanks verbrijzeld.Na de oorlog werd enthousiast onder voorzitterschap van Hr. Hoenders, met als secretaris Th.Hilterman, plannen gemaakt voor de aanleg van een gravelbaan. In 1947 vond de officiële opening er van plaats. Vele leden hadden door zelfwerkzaamheid dit mede kunnen realiseren.Met de ingebruikname van de gravelbaan werd besloten om ook weer onderlinge competities te gaan spelen. Heer G.Pavel, nu oudste lid van de club, werd in 1950 kampioen van de club.In 1951 werd de club ingeschreven bij de K.N.L.T.B. voor de competitie. In het begin van de jaren 50 steeg het ledental tot 70. Er ontstaan dan plannen om twee nieuwe banen aan te leggen in de buurt van het hockeyveld (waar de banen nu liggen). In 1954 werd dit gerealiseerd en op 27 mei 1954 werden deze banen dan ook officieel geopend. Een oefenmuurtje en een prieeltje waarop was gehoopt kwamen er niet omdat de BATA NV. hiervoor geen gelden beschikbaar stelde.Vanaf 1956 werd overwogen om in de zomer wedstrijden voor het kampioenschap van Best te organiseren. Dit evenement werd later door twee (Bata T.C. en LTVB) en nog later door drie (Bata T.C., LTVB en Smashing '89) jaarlijks georganiseerd onder de naam "Besse Besse". Nog steeds wordt dit evenement gehouden onder de verantwoordelijkheid van de drie verenigingen.


Bestuurders van de club:


Hr. Hoenders trad in 1958 terug als voorzitter en de heer Coolhoven nam zijn functie over. Heer G.Pavel is nadien waarnemend voorzitter geweest tot in 1962 de heer Savelkouls het roer van hem overnam. In 1968 werd Loek Vissenberg tijdelijk voorzitter, ook Sjaak Gesthuizen werd lid van het bestuur. Deze functies werden in 1969 officieel, wat tevens het 30- jarig jubileumjaar was.

In het begin van de jaren 60 was er sprake van enig verval van de club. Het enige positieve uit dat jaar was een batig saldo van F 430,-. Op 3 februari 1964 werd een belangrijke algemene ledenvergadering uitgeschreven waarop het voortbestaan van de club besproken werd. Voorgesteld werd om de banen open te laten zodat de medewerkers van de BATA voor de ontspanning konden gaan tennissen. Daarnaast konden er dan gezellige familietoernooitjes georganiseerd kunnen worden. Op die manier zou de contributie een stuk lager kunnen zijn. Gelukkig ontving de club een grote financiële tegemoetkoming van de B.O.V., zodat de banen eens goed opgeknapt konden worden. Op 7 mei 1964 werden de vernieuwde banen weer officieel geopend door de Hr. Meijlink en werden er weer clubkampioenschappen georganiseerd. Clubkampioen bij de heren werd Cocky Keij en bij de vrouwen mej. Ine Looijmans. In 1966 werd Jan Bijnen gekozen tot penningmeester van de club, welke functie hij vele jaren heeft vervuld. Bij de rondvraag op deze vergadering kwam de kleedaccommodatie ter sprake. De club had nog steeds een zeer bescheiden onderkomen. (Dat wat nu materiaalhok is). Geld was er niet zodoende moest men zich nog blijven behelpen.

 

Accommodatie :

Eind jaren 60 werd de accommodatie onbruikbaar en de behoefte aan een nieuw paviljoen steeds groter. De Bata-directie ging akkoord, mits de kosten voor eigen rekening zouden zijn. Plannen werden gemaakt en op 8 maart 1971 kwam de vergunning. Het bouwen kon beginnen en onder leiding van Fried van den Brand en Ben van Rooy, met medewerking van vele vrijwilligers, verrees ons eerste echte clubhuis. Een typisch bospaviljoen, opgetrokken uit steen en  hout, met kleed- en doucheruimten. Op 28 augustus 1971 werd het paviljoen officieel door de BATA directeur, de hr. Dorelijers, geopend. Als cadeau werd de telefoonaansluiting aangeboden. De club groeide in die tijd tot 114 senioren en 52 junioren, wat inhield dat de jeugd na 18.00 uur niet meer mocht tennissen. Het bestuur deed een verzoek tot uitbreiding van het park maar de BATA directie adviseerde een ledenstop, doch niet voor BATA medewerkers en hun gezinsleden. De tennisresultaten waren in die periode goed te noemen. Het eerste mixed-team van de zondag speelde in de tweede klasse. Op 31 oktober 1974 werd aan de BATA directie het verzoek gedaan om het park met twee banen te mogen uitbreiden. Deze banen werden op 13 september 1975 geopend. Een ramp voor de club lag in het verschiet. Op 7 oktober 1975 brandde het paviljoen helemaal af. Dit was rampzalig; de bar, de stoelen, de keuken waren weg. De muren stonden helemaal uit het lood, zodoende moest het hele paviljoen als verloren worden beschouwd.

 

Onder leiding van Sjaak Gesthuizen werden meteen plannen gemaakt voor de bouw van een nieuw paviljoen. Op 12 juni 1976 was het zover en kon het nieuwe paviljoen worden geopend. Eind jaren 70 begon voor de BATA T.C. een tijd van tennis op hoog niveau. Aan vele competities werd op verschillend niveau deelgenomen, wat zich doorzette in de jaren 80. In 1978 werd de vereniging geconfronteerd met het feit dat de gemeente de gronden van de Bata NV. gekocht had, om zodoende meer industriegrond te verkrijgen. Het voortbestaan van de vereniging op de bestaande locatie kwam in gevaar. Gezocht werd naar een vervangende accommodatie, maar uiteindelijk mocht de vereniging toch op de bestaande locatie blijven. In 1979 werd het 40- jarig jubileum gevierd o.a. met een groots opgezette receptie en een 24-uurs marathon tennis. In 1980 werd het jeugdteam t/m 14 jaar Brabants kampioen. Jaren volgden met goed tennis en op de zondagen was het druk op het terras met supporters voor het eerste en tweede mixed team welke in die tijd tweede klasse speelde. In 1984, wat weer een lustrumjaar was, werd begonnen met het stedentennis. Samen met T.C. Oirschot, later met LTVB en Kienehoef werd een team gevormd en competitie gespeeld in de winter in de tennishal. In 1985 werd het eerste mixed kampioen en promoveerde naar de overgangsklasse, een nog nooit bereikte klasse. In 1986 en 1987 kon het team zich in deze klasse handhaven. Het paviljoen was weer te klein en besloten werd om het uit te breiden, zodat de keuken groter werd en een magazijn werd bijgebouwd. Om aan de vraag naar tennis te kunnen blijven voldoen, want de wachtlijst was intussen erg lang geworden, werd besloten een vijfde baan aan te leggen. Met vereende krachten werd een stuk bos gerooid en konden we beginnen met het aanleggen van de 5e baan. Het 50 jarig jubileum werd in 1989 gevierd. De oefenmuur herinnert aan dit jubileum want die is in de winter van 1988-1989 gebouwd met het getal 50 erin. De club bestaat dan uit 300 senior en 120 junior leden.

 

In 1989 werd een feestgids uitgegeven met de beschrijving van de ontwikkelingen van de club tot dan toe. In het jubileumjaar traden twee bestuursleden, te weten Theo van  den Wildenberg en Herma Hilberink terug. Zij hadden vele jaren de club mede doen uitgroeien tot dat wat het toen was. Een bloeiende vereniging, met tennis voor Bestse begrippen op hoog niveau en een gezonde vereniging met een lange wachtlijst van nieuwe leden. Omdat de vereniging zo groot was geworden werd met het vertrek van deze twee bestuursleden besloten het aantal bestuursleden uit te breiden van vijf naar zeven. Op deze manier konden de taken beter worden verdeeld over de verschillende leden. Vanaf deze periode zijn er een activiteitencommissie en een jeugdcommissie binnen de vereniging, die alle activiteiten door het jaar heen leidt. Er kwamen een mannen- en een vrouwenavond, later werden dat husselavonden, waarop de aanwezige leden door de activiteitencommissie voor het tennissen werden ingedeeld. Men kon op deze avonden zonder met een ander af te spreken naar de banen komen en men werd ingedeeld. Deze avonden zijn door de jaren heen redelijk druk bezocht. Daarnaast had de activiteitencommissie de taak om de clubkampioenschappen en de Besse Besse mede te organiseren. De jeugdcommissie heeft ook van alles gedaan om de jeugd te plezieren. Het BUS (Bata Uitwisseling Smashing) toernooi, Moonlighttennis, droppings, woensdagmiddag tennis etc, waren druk bezochte aktiviteiten.  

 

Toen de gemeente tot privatisering van het park overging was de beslissing ook niet moeilijk omdat het zo voor de wind ging met de club. Het ging zelfs zo goed en het was zo druk dat men overging tot een voorstel om drie banen te gaan verlichten. Geld was er niet voldoende in kas en besloten werd om de leden een lening van F 100,-- te vragen, om zodoende  voor een gedeelte de verlichting te kunnen bekostigen. Binnen een week werd op deze manier voor F 14000,- binnen gehaald. Honderdveertig leden leenden de vereniging F 100,-rentevrij en deze werd de volgende vier jaren, middels een korting van F 25,- op de contributie, terugbetaald. Dit tekende de grote betrokkenheid van de leden voor hun club. Zo kon in februari 1992 de verlichting voor de banen 1-2 en 3 worden geplaatst. Omdat het drukker werd moest ook het paviljoen van binnen weer worden aangepast. De kleedruimten werden wat uitgebreid en van nieuwe tegels voorzien, alsook het sanitaire gedeelte werd opgeknapt. Dit alles weer met de hulp van vele vrijwilligers. In 1992 treedt Cor Visser terug als voorzitter en wordt dan opgevolgd door Jan van Velzen. Onder zijn leiding is de keuken verbouwd en van een nieuwe inrichting voorzien. Het bleef alsmaar drukker worden op de banen en omdat de verlichting op de eerste drie banen zo goed beviel, werd op 16 februari 1993 een extra algemene ledenvergadering uit geschreven om de leden ervan te overtuigen dat het noodzakelijk was om ook de banen 4 en 5 van verlichting te gaan voorzien. De leden gingen hiermee akkoord en deze verlichting is dan ook datzelfde voorjaar nog geplaatst. Een voorstel om de gravelbanen om te bouwen tot kunstgrasbanen heeft het in de algemene ledenvergadering niet gehaald.

 

Omdat het bestuur ervan overtuigd was dat de twee oudste gravelbanen toe waren aan vernieuwing heeft het bestuur zoveel informatie ingewonnen en prijzen opgevraagd om een totaal plan van renovatie aan de leden voor te leggen. In mei 1998 wordt wederom een extra ledenvergadering gehouden waarin de plannen voor de gehele renovatie aan de leden werden voorgelegd. De leden hadden de indruk dat het niet zo nodig was om de banen te laten vernieuwen, omdat de betreffende banen nog bijzonder goed bespeelbaar waren. De plannen werden dan ook door de ledenvergadering afgekeurd. In 1998 treedt Jan van Velzen terug als voorzitter en Peter Hentzen, tot dan toe al 18  jaren secretaris, neemt zijn positie over. In 1999 wordt het 60- jarig jubileum gevierd. Er werd een jubileumcommissie in het leven geroepen en dit heeft met als hoogtepunten de receptie en de feestavond op 19 juni georganiseerd. Zij heeft toen aan Jo Retera, die al vele jaren de illustrator van de SMASH was, gevraagd om een "stamboom" van alle bestuursleden te maken. Dit heeft Jo op zijn hele eigenwijze gedaan en het resultaat mag er dan  ook zijn. Deze stamboom hangt dan ook sinds die datum in het paviljoen. Met Peter Hentzen als voorzitter, komt er nieuw elan in het bestuur.  Een frisse wind gaat er door de vereniging en nieuwe plannen worden ontwikkeld. In de winter van 1999-2000 worden de terrassen aan weerszijden van het paviljoen opgeknapt, de regenwaterafvoeren werden aangelegd en de buitenkant van het paviljoen wordt geschilderd. De terrassen worden van prachtige bloembakken met beplanting voorzien en het toegangspad wordt helemaal vernieuwd.  Een ware metamorfose was het resultaat.

 

In 2001 treedt een verjongde redactie aan voor het clubblad. Door het computergebruik zijn er veel meer mogelijkheden om het clubblad er professioneel uit te doen zien. Van een formaat a5 wordt overgestapt naar formaat a4, met foto-opdruk en een geheel andere lay-out is het clubblad mede het paradepaardje van de Bata T.C. In 2001 zijn de natte ruimten wederom verbouwd, omdat de douchemogelijkheden te beperkt bleken. De capaciteit werd verdubbeld en het sanitair werd opnieuw vernieuwd. Op de ledenvergadering van 20 november 2001 treedt Peter Hentzen af als voorzitter en omdat zich geen kandidaten hebben gemeld voor deze functie zal Jos Platenburg als tijdelijk voorzitter fungeren. Een brandbrief gaat naar alle leden van de vereniging met de  oproep om te komen tot een volwaardig bestuur. Gelukkig meldt Perry Thijssen zich om tot de volgende vergadering ad-interim voorzitter te zijn. Hierboven was al duidelijk dat het vrijwilligerswerk niet zo meer in trek was. De bardiensten konden ook steeds moeilijker worden ingevuld. Als ze al ingevuld werden, bleven leden thuis als ze bardienst hadden. Het bestuur besloot, om de consumptieprijzen acceptabel te kunnen houden, om iedereen verplicht bardienst te laten doen. Men kon in december van 2001, in het paviljoen, zijn bardienstdatum komen invullen. Degenen die geen bardienst wilden doen, konden dit afkopen met f 50,-. Om het paviljoen te onderhouden werd er een klusploeg in het leven geroepen, en deze groep komt regelmatig bijeen om de nodige werkzaamheden aan en rond het paviljoen te verrichten.  

 

Door de jaren heen hebben zich een aantal mensen zich bijzonder verdienstelijk gemaakt voor de club. Deze zijn dan ook door het bestuur benoemd tot ereleden en leden van verdiensten.  
 
Ereleden: H.Hilbering-Jurriëns / G.Hoenders t / L.Vissenberg / Th. Hilterman / C. Meylink t / Th. V.d. Wildenberg

Leden van Verdienste: J. Bijnen / E. v. Dam / J. Gesthuizen / J.v.d. Biggelaar / K. Beenker / P. Hentzen

 

 

Ter afsluiting:  
Het wordt voor de vereniging steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden die wat voor de club willen doen. Daarnaast loopt het ledental wat terug doordat leden overstappen naar een vereniging waar op kunstgras gespeeld wordt en omdat de vereniging enigszins aan het vergrijzen is. Als alle leden zich wat meer verantwoordelijk zouden voelen voor de club, dan kan de club nog een mooie toekomst tegemoet zien.